Doorgaan naar hoofdcontent
Het laatste grote optreden van de perschef was ten tijde van Mao. De man met de vele bijnamen had constipatieproblemen en hervond daarom deze functie. Uiteraard vermeldde hij er niet bij dat voor de revolutie de decadente elite baat vond bij de kneedvaardige handen van de perschef.

Voorzitter Mao verdroeg enkel de handen van een vrouwelijke perschef aan zijn lichaam. Bij het kneden van de darmzone paste zij oude massagetechnieken toe, die vaak gepaard gingen met uiterst geraffineerde vingerbewegingen.

De perschef en zijn helpers werden vooral ingezet in de grote industrie. Om de pauzes te verkorten en dus effectiever te werk te kunnen gaan, behandelden de persgroep de arbeiders, daarbij aangevuurd door de perschef die luidkeels de namen van de te verrichten handelingen scandeerde.

Het Nederlands elftal heeft ook een perschef. Laatst zag ik hem op de televisie in een programma van de drie van de studiosportpraatgroep. Zij stelde in een filmpje de broer van de perschef voor. Ik weet niet of het hierbij om een grap ging. De drie zitten voortdurend om elkaars grappen te giechelen, dus je weet het niet.

Enfin, de man die dus doorging voor de broer van de perschef was op de Duitse ambassade aanwezig om de laptop te bedienen. Via de laptop werden beelden geprojecteerd. Dat was de bedoeling, maar het ging nogal knullig mis. De perschef zei toen heel lief dat het niet hoefde. Hij had genoeg stijl om te verzwijgen dat er thuis bij verjaardagsfeesten nooit iets mis ging.

Misschien dat hij er later bij de borrel in een gesprek met de ambassadeur op terug is gekomen. Naast hem zal zijn broer hebben gestaan, die hij even op de buik tikt. Zij missen dan het interview met de bondscoach buiten op de stoep. De perschef ziet juist het laatste deel ervan, als hij bepakt en bezakt met cadeautjes in de deuropening verschijnt. Wat Marco heeft gezegd, is even aan de aandacht van de communicator van het Nederlands elftal ontsnapt.

De ambassadeur keek naar het sportjournaal om te zien hoe de receptie er op televisie uitzag en kreeg vervolgens hoofdzakelijk de bondscoach in beeld. Hij belde de volgende dag de baas van de bondscoach op. Of dat zomaar kon, wilde hij weten. De goede man was klaarblijkelijk niet helemaal op de hoogte gebracht van de mores in het land waar hij moest gaan ambassaderen, anders had hij wel geweten hoe je op de juiste wijze „Ah joh“ zegt.

De geheime boodschap van de hele bedoening was echter niet de baldadige boodschap die voor een paar politici was bedoeld. Die school in de bijna vertederende wijze waarop de broer faalde. Ik heb zo’n gevoel dat het er op ieder niveau zo aan toe gaat. De wereld is zo slecht nog niet. En het Nederlands elftal ook niet.



rinus

Populaire posts van deze blog

Ik heb veel kleingeld de laatste tijd, allemaal verdiend bij optredens. Een deel daarvan laat ik uit mijn hand in mijn broekzak glijden. Het is maandag. Ik zou eigenlijk naar Prenzlauer Berg moeten fietsen en op de kopieermachine een flyercompositie maken. Daarvoor heb ik een woord nodig waarvan 'klang' de eerste lettergreep is. Het schiet me niet te binnen.

De dag is fris en winderig, enigszins bewolkt. In de gang werkt een electricien. De voorbijrijdende trams fluiten soepel over de rails. De afgelopen nachten hebben de slijpers vonken uit het ijzer getoverd. Ik moet bij de post zijn om het pakje met ontrafelde cassettetape voor mijn klankkompaan Harold in Parijs af te geven.

Harold had ik eerder dit jaar in Parijs in het echt meegemaakt. Tijdens een wandeling zag hij een sliert cassetteband die om een lantaarnpaal was gewikkeld. Zijn begoeting ("Ah") vereende verbazing over uitblijvend resultaat met de zekerheid dat met iedere wandeling zijn voorraad tapesalade zou …
Zondagavond kort voor slapen gaan stopte de stream. Ik keek naar het tweede deel van The OA op Netflix. Het was tien voor een, dus stoppen mocht wel. De buffercirkel draaide door tot 90% en dat was het. Ik keek naar buiten. De ramen in het gebouw aan de overkant van de straat waren allemaal duister. Ik had die dag een interview gelezen met iemand die dacht dat de derde wereldoorlog al was begonnen met de dood van die generaal in Iran, die er overigens uitzag als een sympathieke familievader, maar in de dagen na zijn dood de gevaarlijkste terrorist ter wereld werd genoemd. Daar had de onderbreking van mijn serie niets mee te maken, met zijn dood.  
 
Ik dacht na. Een oorlog begin je het best met paniek onder de bevolking. Dat bereik je door gewoon het internet af te sluiten. Vervolgens zorg je er ook voor dat de pinautomaten niet meer werken. Dat is zoiets als iemand opsluiten in een donkere kamer en de deur op slot doen. Binnen de kortste keren kunnen de mensen in de grote en kleinere …
Zo'n vreemde zondag - zondag, koud, zon en Januari. De maand gaat veel te vlug. Kamer met uitzicht, ik zie precies wat voor een weer het is, en of er wolken zijn, hoe snel ze voorbijtrekken. Ik wilde iets schrijven over Van der Sar en de scribenten in de kranten die het maar niets vinden dat Ajax naar Qatar is gegaan. Maar dan ben je de enige gast in je eigen talkshow. Dus maar niet. Het was wel heel mooi weer. En ik zat maar binnen, keek ernaar. Het zonlicht over de daken, de blauwe lucht, kleumende baksteen. Het werd vanzelf half drie. Dat krijg je van eindeloos treuzelen. 
Op de fiets naar Tempelhof, het weidse veld bekijken. Een paar sportfietsers, wandelaars, iemand die met een vlieger in de weer is, maar vooral de wolken boven de rand van het veld. En zou ik daar heengaan met mijn walkman? Neerhurken ergens langs een van de landingsbanen, misschien een stukje over een pad lopen, microfoon tussen het gras plaatsen, hoofdtelefoon op en luisteren. Alles klinkt dichterbij, de wit…