woensdag, mei 10, 2006

Het laatste grote optreden van de perschef was ten tijde van Mao. De man met de vele bijnamen had constipatieproblemen en hervond daarom deze functie. Uiteraard vermeldde hij er niet bij dat voor de revolutie de decadente elite baat vond bij de kneedvaardige handen van de perschef.

Voorzitter Mao verdroeg enkel de handen van een vrouwelijke perschef aan zijn lichaam. Bij het kneden van de darmzone paste zij oude massagetechnieken toe, die vaak gepaard gingen met uiterst geraffineerde vingerbewegingen.

De perschef en zijn helpers werden vooral ingezet in de grote industrie. Om de pauzes te verkorten en dus effectiever te werk te kunnen gaan, behandelden de persgroep de arbeiders, daarbij aangevuurd door de perschef die luidkeels de namen van de te verrichten handelingen scandeerde.

Het Nederlands elftal heeft ook een perschef. Laatst zag ik hem op de televisie in een programma van de drie van de studiosportpraatgroep. Zij stelde in een filmpje de broer van de perschef voor. Ik weet niet of het hierbij om een grap ging. De drie zitten voortdurend om elkaars grappen te giechelen, dus je weet het niet.

Enfin, de man die dus doorging voor de broer van de perschef was op de Duitse ambassade aanwezig om de laptop te bedienen. Via de laptop werden beelden geprojecteerd. Dat was de bedoeling, maar het ging nogal knullig mis. De perschef zei toen heel lief dat het niet hoefde. Hij had genoeg stijl om te verzwijgen dat er thuis bij verjaardagsfeesten nooit iets mis ging.

Misschien dat hij er later bij de borrel in een gesprek met de ambassadeur op terug is gekomen. Naast hem zal zijn broer hebben gestaan, die hij even op de buik tikt. Zij missen dan het interview met de bondscoach buiten op de stoep. De perschef ziet juist het laatste deel ervan, als hij bepakt en bezakt met cadeautjes in de deuropening verschijnt. Wat Marco heeft gezegd, is even aan de aandacht van de communicator van het Nederlands elftal ontsnapt.

De ambassadeur keek naar het sportjournaal om te zien hoe de receptie er op televisie uitzag en kreeg vervolgens hoofdzakelijk de bondscoach in beeld. Hij belde de volgende dag de baas van de bondscoach op. Of dat zomaar kon, wilde hij weten. De goede man was klaarblijkelijk niet helemaal op de hoogte gebracht van de mores in het land waar hij moest gaan ambassaderen, anders had hij wel geweten hoe je op de juiste wijze „Ah joh“ zegt.

De geheime boodschap van de hele bedoening was echter niet de baldadige boodschap die voor een paar politici was bedoeld. Die school in de bijna vertederende wijze waarop de broer faalde. Ik heb zo’n gevoel dat het er op ieder niveau zo aan toe gaat. De wereld is zo slecht nog niet. En het Nederlands elftal ook niet.



rinus