Doorgaan naar hoofdcontent
Gastbjdrage van Sjef van Alebeek::

Dirk Kuijt luistert naar muziek van Jan Smit, voorheen Jantje Smit. Ik kan mij dat wel voorstellen, Dirk is schilder geweest en het levenslied doet het goed in bouwvakkerskringen. Hij is echter niet de enige voetballer die naar Jan Smit luistert, zijn collega's bij Feijenoord, Ajax en PSV zijn ook bekend met het repertoire van de Volendammer. Zelfs bij het Nederlands Elftal wil iemand nog wel eens een Jan Smit in de bus draaien. Waren The Cats niet de favorieten van het elftal van '74?

Het is weer eens wat anders dan de "gangstarap" die in de kleedkamer uit de ghettoblasters knalde. De Boertjes zullen indertijd wel een poging hebben ondernomen om de nieuwste moves van Kluivert en Davids te overtreffen maar ik denk dat met name Danny Blind (hoog Hazes gehalte) deze muziek de oren uitkwam. Het kan zomaar een conflict veroorzaken en voor je het weet zit er een international op het vliegtuig naar huis. Het verbaast mij ook niet dat van der Sar (ook Hazes) in die dagen bij penalties steevast de verkeerde kant opdook, hij wilde gewoon naar huis.
Jan Smit zal de teamgeest zeker ten goede komen. Zeker als je weet dat karaoke een favoriet tijdverdrijf is van onze internationals. Jan is beter te karaoken dan R Kelly. Ook hoeft men zich nu niet vreemd te gedragen tegenover pers en publiek, Jan Smit draagt de 'doe maar gewoon dan ben je gek genoeg' houding uit. Daar hoort geen goud of zonnebrillen bij.

Khalid Boularouz heeft een Bentley gekocht, zou hij het wel begrepen hebben? Ok, als Drogba met zijn polaroidje aankomt dan kan hij een achterbank vol met dikke tieten tonen. Maar ik denk niet dat van Basten hier gelukkig mee is. Khalid schijnt wel de gangmaker te zijn, hij kan goed imiteren, presentatoren hebben zijn voorkeur. Bij de karaoke zal hij beslist zijn portie Jan Smit niet aan zich voorbij laten gaan.
Ik zie nu nog een overeenkomst met '74, in die tijd waren ook de heren van de pers de gebeten hond, later is dat overgeslagen op de bobo's. Het ziet er nu naar uit dat de pers in de zomer enorm op de hak genomen gaat worden.
Als Nederland in de volgende ronde zit dan zal dit beslist gepast gevierd worden in het hotel.
Jan Smit zal daar uiteraard niet ontbreken, als hij slim is dan gaat hij nu als de gesmeerde bliksem werken aan de oranjeplaat. Naast Jan zal een cabaretier optreden. Maar wie? Hans Teeuwen is de grote favoriet bij de spelers, maar hij is op sabbatical voor onbepaalde tijd. Ik denk dat het Najib Ahmali zal worden. Hij was onlangs bij Barend en van Dorp en vertelde dat hij van zijn alcoholverslaving af was. Ik denk dat zoiets het wel goed doet bij het publiek, bovendien is hij grappig en, zoals hij zelf al aangaf, hij is een rolmodel. Want het feestje moet natuurlijk wel correct en stichtend zijn.

Sjef

Populaire posts van deze blog

Ik heb veel kleingeld de laatste tijd, allemaal verdiend bij optredens. Een deel daarvan laat ik uit mijn hand in mijn broekzak glijden. Het is maandag. Ik zou eigenlijk naar Prenzlauer Berg moeten fietsen en op de kopieermachine een flyercompositie maken. Daarvoor heb ik een woord nodig waarvan 'klang' de eerste lettergreep is. Het schiet me niet te binnen.

De dag is fris en winderig, enigszins bewolkt. In de gang werkt een electricien. De voorbijrijdende trams fluiten soepel over de rails. De afgelopen nachten hebben de slijpers vonken uit het ijzer getoverd. Ik moet bij de post zijn om het pakje met ontrafelde cassettetape voor mijn klankkompaan Harold in Parijs af te geven.

Harold had ik eerder dit jaar in Parijs in het echt meegemaakt. Tijdens een wandeling zag hij een sliert cassetteband die om een lantaarnpaal was gewikkeld. Zijn begoeting ("Ah") vereende verbazing over uitblijvend resultaat met de zekerheid dat met iedere wandeling zijn voorraad tapesalade zou …
Zondagavond kort voor slapen gaan stopte de stream. Ik keek naar het tweede deel van The OA op Netflix. Het was tien voor een, dus stoppen mocht wel. De buffercirkel draaide door tot 90% en dat was het. Ik keek naar buiten. De ramen in het gebouw aan de overkant van de straat waren allemaal duister. Ik had die dag een interview gelezen met iemand die dacht dat de derde wereldoorlog al was begonnen met de dood van die generaal in Iran, die er overigens uitzag als een sympathieke familievader, maar in de dagen na zijn dood de gevaarlijkste terrorist ter wereld werd genoemd. Daar had de onderbreking van mijn serie niets mee te maken, met zijn dood.  
 
Ik dacht na. Een oorlog begin je het best met paniek onder de bevolking. Dat bereik je door gewoon het internet af te sluiten. Vervolgens zorg je er ook voor dat de pinautomaten niet meer werken. Dat is zoiets als iemand opsluiten in een donkere kamer en de deur op slot doen. Binnen de kortste keren kunnen de mensen in de grote en kleinere …
Zo'n vreemde zondag - zondag, koud, zon en Januari. De maand gaat veel te vlug. Kamer met uitzicht, ik zie precies wat voor een weer het is, en of er wolken zijn, hoe snel ze voorbijtrekken. Ik wilde iets schrijven over Van der Sar en de scribenten in de kranten die het maar niets vinden dat Ajax naar Qatar is gegaan. Maar dan ben je de enige gast in je eigen talkshow. Dus maar niet. Het was wel heel mooi weer. En ik zat maar binnen, keek ernaar. Het zonlicht over de daken, de blauwe lucht, kleumende baksteen. Het werd vanzelf half drie. Dat krijg je van eindeloos treuzelen. 
Op de fiets naar Tempelhof, het weidse veld bekijken. Een paar sportfietsers, wandelaars, iemand die met een vlieger in de weer is, maar vooral de wolken boven de rand van het veld. En zou ik daar heengaan met mijn walkman? Neerhurken ergens langs een van de landingsbanen, misschien een stukje over een pad lopen, microfoon tussen het gras plaatsen, hoofdtelefoon op en luisteren. Alles klinkt dichterbij, de wit…