Doorgaan naar hoofdcontent
Hiero Rinus, speciaal voor je Framework transmissie !
Een gloednieuwe 'sudoku' ... derde in de serie.
'Sudoku 03'
Heet : "shhhhhhttt, wir steigen raus!"
Duurt precies 4 minuten.
VBR mp3, 256kbps, 44.1 KHz joint stereo
7.8 Mb, of zo

Ander nieuws:
* onkostenvergoeding maastricht lijkt te lukken;
wees er maar optimistisch over ;
* we werken aan een geheime placard in (de kelder van ?) paradiso
op dinsdag 10 october !

de zon schijnt en ik heb een ouwe fiets gescoord.
van oranje gekleurd. een peugeot !
mijn zoon vindt 't maar een stuk antiek.
dus verder weer ...


wow goed nieuws, paradisokelder,
goed dat je het zegt,
kan ik dan rekening mee houden bij terug boeken.
of komen er nog meer verrassingen?
zeggen hoor,
want morgen wil ik het treinticket kopen.

fiets is goed, fiets is blijdschap,
gisteren weer een uur gefietst naar ergens in westen,
mooi om te zien hoe het urbaan landschap zich verandert.
Kom ik daar, blijk ik een week te vroeg te zijn,
had niet veel zin om door te zetten en te zeggen dat ik nu & hier wilde optreden.

Sprak een aanwezige soundscapist aan of ik zijn mixer mocht lenen,
iemand van de generatie toen 'acties' werden georganiseerd in de kunstbiotoop,
en die me ("ik heb geen mixer, laat je verrassen"- glimlach)
met het soort welwillende meelevendheid uit probeerde te leggen dat hij klank deed,
en geen popmuziek (wat hij blijkbaar dacht dat ik kwam doen)
hele avond goede zin gehad.
Zijn klankactie was
een jongen en een meisje die met een ghettoblastertje in de hand en ik doe aan kunstuitdrukking in het gezicht gevijld door het gebouw liepen,
en de mijnheer had een rode borstlap en twee gouden klokken voorhangen en deed daarmee tonggggggg en tangggggg en dat was het.
Volgende week spelen we als het weer meezit op een vluchtheuvel,
het zal net zolang duren als de buurt het wil en de politie erover doet om na alarmering ter plekke te zijn.
Wij zullen heel erg hard spelen, dat is een ding dat zeker is.

Populaire posts van deze blog

Ik heb veel kleingeld de laatste tijd, allemaal verdiend bij optredens. Een deel daarvan laat ik uit mijn hand in mijn broekzak glijden. Het is maandag. Ik zou eigenlijk naar Prenzlauer Berg moeten fietsen en op de kopieermachine een flyercompositie maken. Daarvoor heb ik een woord nodig waarvan 'klang' de eerste lettergreep is. Het schiet me niet te binnen.

De dag is fris en winderig, enigszins bewolkt. In de gang werkt een electricien. De voorbijrijdende trams fluiten soepel over de rails. De afgelopen nachten hebben de slijpers vonken uit het ijzer getoverd. Ik moet bij de post zijn om het pakje met ontrafelde cassettetape voor mijn klankkompaan Harold in Parijs af te geven.

Harold had ik eerder dit jaar in Parijs in het echt meegemaakt. Tijdens een wandeling zag hij een sliert cassetteband die om een lantaarnpaal was gewikkeld. Zijn begoeting ("Ah") vereende verbazing over uitblijvend resultaat met de zekerheid dat met iedere wandeling zijn voorraad tapesalade zou …
Zondagavond kort voor slapen gaan stopte de stream. Ik keek naar het tweede deel van The OA op Netflix. Het was tien voor een, dus stoppen mocht wel. De buffercirkel draaide door tot 90% en dat was het. Ik keek naar buiten. De ramen in het gebouw aan de overkant van de straat waren allemaal duister. Ik had die dag een interview gelezen met iemand die dacht dat de derde wereldoorlog al was begonnen met de dood van die generaal in Iran, die er overigens uitzag als een sympathieke familievader, maar in de dagen na zijn dood de gevaarlijkste terrorist ter wereld werd genoemd. Daar had de onderbreking van mijn serie niets mee te maken, met zijn dood.  
 
Ik dacht na. Een oorlog begin je het best met paniek onder de bevolking. Dat bereik je door gewoon het internet af te sluiten. Vervolgens zorg je er ook voor dat de pinautomaten niet meer werken. Dat is zoiets als iemand opsluiten in een donkere kamer en de deur op slot doen. Binnen de kortste keren kunnen de mensen in de grote en kleinere …
Zo'n vreemde zondag - zondag, koud, zon en Januari. De maand gaat veel te vlug. Kamer met uitzicht, ik zie precies wat voor een weer het is, en of er wolken zijn, hoe snel ze voorbijtrekken. Ik wilde iets schrijven over Van der Sar en de scribenten in de kranten die het maar niets vinden dat Ajax naar Qatar is gegaan. Maar dan ben je de enige gast in je eigen talkshow. Dus maar niet. Het was wel heel mooi weer. En ik zat maar binnen, keek ernaar. Het zonlicht over de daken, de blauwe lucht, kleumende baksteen. Het werd vanzelf half drie. Dat krijg je van eindeloos treuzelen. 
Op de fiets naar Tempelhof, het weidse veld bekijken. Een paar sportfietsers, wandelaars, iemand die met een vlieger in de weer is, maar vooral de wolken boven de rand van het veld. En zou ik daar heengaan met mijn walkman? Neerhurken ergens langs een van de landingsbanen, misschien een stukje over een pad lopen, microfoon tussen het gras plaatsen, hoofdtelefoon op en luisteren. Alles klinkt dichterbij, de wit…