Doorgaan naar hoofdcontent
Harold,

wat doe jij om te vergeten dat je vijftig wordt?

Ik dacht eerst:
Ik ga naar Italië.
Maar bij nader inzien vind ik het daar iets te sneu,
vooral op muzikaal gebied,
en zie ik enigszins op tegen het taaie getreuzel
en getouwtrek om een paar optredens te vinden.
(alleen in Bologna zijn ze kordaat,
en Pati natuurlijk).

Gisteren Jonathan uit Bordeaux gezien,
die uit het blauw ineens in Berlijn was
en met zijn groep Radikal Satan heeft opgetreden.

Dat was bijzonder fascinerend en boeiend,
zoek naar omschrijvingen,
die zijn er, tellen niet;
ze komen met elementair, maar zeer strak drumwerk,
contrabas, toetsen en accordeon,
en een mini-bus/bestelwagen voor de deur,
twee weken onderweg op een falafelrecept,
begonnen in de buurt van Pisa,
in de Cascinen, waar ik ooit Les Negresses Vertes heb gezien,
toen dat eigenlijk al niet meer hoefde,
omdat hun hoempamuziek ook hunzelf begon te vervelen.

Twee Argentijnen en een Girondin;
ze maken muziek van de straat,
ze keren terug naar de straat.
Ik weet dat, want was zo dicht op het asfalt als een uitgetrapte peuk
toen ik eind 2000 in Barcelona bohemiëerde,
daar leefde van koffie met croissant, bier en hasjiesj,
nog niet eens een falafel iedere dag.
Ik ken de geur van een mediterrane havenstad ver na middernacht,
zoet en lauw en de pisdampen in de slecht belichte stegen.

Toen ze ophielden ben ik op ze af gestapt,
en heb ze terug naar hun plaats geduwd,
"nog een toegift alstublieft,
ik heb een uur gefietst om jullie te zien."
demagogisch dus rhetorisch,
gelukkig waren ze noch in hun bezwete concerteertrance
en hebben voor de gelukkigen
( 8 verdeeld over bankstellen en fauteuils)

nog een kwartiertje doorgespeeld.
En na de pizza en het kaasbroodje bij de Turk op zijn terras
was het ineens 4 uur in de ochtend,

en toen moest ik nog naar huis,
(met reeds 120 dezeweekgefietste namiddernachtelijke kilometers in de benen).
Vermoedelijk reis ik als tijdelijk groepslid met ze mee
naar Rostock en Hamburg,

financieel onverantwoord,
maar dat mag toch geen belet zijn.



Verder,
Ben tijdens de korte reis door France
toch geraakt door de poëtische luchtvoering,

en vind bij nader inzien
een Decemberreis chez vous
een beter idee.

wat denkt ge,
heb je zin en tijd
en zie je mogelijkheden voor een paar jubileumoptredens in de lichtstad?

vele groeten uit het oosten

Populaire posts van deze blog

Ik heb veel kleingeld de laatste tijd, allemaal verdiend bij optredens. Een deel daarvan laat ik uit mijn hand in mijn broekzak glijden. Het is maandag. Ik zou eigenlijk naar Prenzlauer Berg moeten fietsen en op de kopieermachine een flyercompositie maken. Daarvoor heb ik een woord nodig waarvan 'klang' de eerste lettergreep is. Het schiet me niet te binnen.

De dag is fris en winderig, enigszins bewolkt. In de gang werkt een electricien. De voorbijrijdende trams fluiten soepel over de rails. De afgelopen nachten hebben de slijpers vonken uit het ijzer getoverd. Ik moet bij de post zijn om het pakje met ontrafelde cassettetape voor mijn klankkompaan Harold in Parijs af te geven.

Harold had ik eerder dit jaar in Parijs in het echt meegemaakt. Tijdens een wandeling zag hij een sliert cassetteband die om een lantaarnpaal was gewikkeld. Zijn begoeting ("Ah") vereende verbazing over uitblijvend resultaat met de zekerheid dat met iedere wandeling zijn voorraad tapesalade zou …
Zondagavond kort voor slapen gaan stopte de stream. Ik keek naar het tweede deel van The OA op Netflix. Het was tien voor een, dus stoppen mocht wel. De buffercirkel draaide door tot 90% en dat was het. Ik keek naar buiten. De ramen in het gebouw aan de overkant van de straat waren allemaal duister. Ik had die dag een interview gelezen met iemand die dacht dat de derde wereldoorlog al was begonnen met de dood van die generaal in Iran, die er overigens uitzag als een sympathieke familievader, maar in de dagen na zijn dood de gevaarlijkste terrorist ter wereld werd genoemd. Daar had de onderbreking van mijn serie niets mee te maken, met zijn dood.  
 
Ik dacht na. Een oorlog begin je het best met paniek onder de bevolking. Dat bereik je door gewoon het internet af te sluiten. Vervolgens zorg je er ook voor dat de pinautomaten niet meer werken. Dat is zoiets als iemand opsluiten in een donkere kamer en de deur op slot doen. Binnen de kortste keren kunnen de mensen in de grote en kleinere …
Zo'n vreemde zondag - zondag, koud, zon en Januari. De maand gaat veel te vlug. Kamer met uitzicht, ik zie precies wat voor een weer het is, en of er wolken zijn, hoe snel ze voorbijtrekken. Ik wilde iets schrijven over Van der Sar en de scribenten in de kranten die het maar niets vinden dat Ajax naar Qatar is gegaan. Maar dan ben je de enige gast in je eigen talkshow. Dus maar niet. Het was wel heel mooi weer. En ik zat maar binnen, keek ernaar. Het zonlicht over de daken, de blauwe lucht, kleumende baksteen. Het werd vanzelf half drie. Dat krijg je van eindeloos treuzelen. 
Op de fiets naar Tempelhof, het weidse veld bekijken. Een paar sportfietsers, wandelaars, iemand die met een vlieger in de weer is, maar vooral de wolken boven de rand van het veld. En zou ik daar heengaan met mijn walkman? Neerhurken ergens langs een van de landingsbanen, misschien een stukje over een pad lopen, microfoon tussen het gras plaatsen, hoofdtelefoon op en luisteren. Alles klinkt dichterbij, de wit…